yardımcı olmuyor
Eylül 7, 2007
yeni yüzler yardımcı olmuyor
geçen aylar geçen zaman
hayatına uzaktan bakmak
yardımcı olmuyor
olmuyor
Sordular sevdiğin nerde
Yüzümde acı gülümseme,
Dağlara baktım dedim ki
İşte onların ötesinde
O dağları görür müsün
Eteğindeki çiçeği bilir misin
Yaprağında bir çiğdem, çiğdem içre bir zerre
O zerredir benim sevdiğim
-Ya güneş vurduğunda
Zerre buharlaşıp uçtuğunda
Bir buluta tutunduğunda
Sevdiğim orda diyecek misin?
O zaman bozkıra çıkar
Ellerimi göğe açar
İsmini haykırırım
Güneş korkar, bulutlara kaçar
Bulut üzerime yağar
Ruhuma kadar ıslanırım
İşte o zaman sevdiğim
Her yanımdadır artık
was listening: Ulytau – Kokil
15.07.2007 ~14:00
“…Eski bir aşkını anlatıyorken bana
Konuştuklarından yapılma bir sessizlik oluyor ağzım
Kaç kez kanıyorum bir bilsen
(ya da hiç bilmesen)
Sesinin ardında yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor
Kendimi kötü kurulmuş bir cümle sanıyorum
Gece yüklü bir kamyon uykularımı solluyor
Yastığının altında yalnızlığın var biliyorum
Oysa ben senden bir bardak su istedim
Akdeniz değil
Son yalnızı benimdir bu kentin
İstanbul arkamdan gelir…”
Bir karanfile dokunmayı bilmek
Nisan 10, 2007
Biraz zamanımı aldı, çokça da emeğimi, ama öğrendim. Rayların o huzurlu mayhoşluğu, ya da söylenenin aksine oradan dönüşü güzel olan şehrin o müthiş sahillerinde bulamadığım bir şey. Gözümün dalmasını sevmiyorum hiç, ama ne zaman şu karşıdaki yolda hareket halindeki bir ışığa gözüm takılsa donukça, O’nun yanımda olduğu zamanlar hariç en çok o anlarda duyuyorum o tatlı-acı kokuyu. İlhamların en büyüğünü veren şehir, seni bozkırla, onun ıssız yollarıyla aldatıyorum ve hiç pişman değilim.
